Het is dus telkens de ploeg die niet scoort die eerst bolt. Bij het 'trabollen' is het omgekeerd, en in andere plaatsen, o.a. Sint-Jan-ter-Biezen, wordt bij het baanbollen ook deze methode gebruikt. De bedoeling is een paar bollen zo dicht mogelijk bij de 'stake' te plaatsen en de overige te laten 'blokken'. Deze blokken dienen om de bollen van de andere ploeg te beletten om dichter te komen. De bollen die het dichtst van de stake liggen zijn JOW. De ploeg die het eerst twaalf punten haalt wint de partij en mag dan een pint drinken van de andere ploeg. De baanbollen zijn smaller dan de trabollen. Doch bijna allemaal hebben ze een 'BATE' kant. Dit is een schuine kant (soms weinig merkbaar), waar de bol naartoe trekt. Zo wordt er niet altijd rechtdoor gebold, het kan ook in een boogje. Vroeger plakten de bolders een 'neutje klytte' (een klompje klei) aan hun bol, dit om bate bij te geven of om tegenbate te geven. Thans zijn de materialen geëvolueerd en draaien ze een bout met loden kop in de bol om hetzelfde effect te hebben. In Watou wordt tussen meikermis en oktoberkermis iedere maandag in een ander café op straat gebold.  J.D.